“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız nedenle fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Somut olayda, kesinleşen işe iade kararı üzerine davacı tarafından 13.11.2009 tarihinde davalı … Başkanlığına işe başlatılması talebini içeren dilekçe ile başvuruda bulunmasına karşın işe başlatılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından feshe bağlı alacaklar için 24.10.2014 tarihinde açılmış olan davada yıllık izin ücreti alacağı 500,00 TL olarak istenmiştir. Dosya içeriğine göre 21.01.2016 ıslah dilekçesi ile dava değeri bilirkişi raporu doğrultusunda arttırılmış ve Mahkemece ıslah edilen 1.089,31 TL üzerinden hüküm kurulmuş ise de doğru olmamıştır. Zira davacının fesih tarihi ile ıslah dilekçe tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden davacının yıllık izin ücreti alacağının ıslah edilen kısmının zamanaşımına uğradığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, iş güvencesi tazminatı ile izin ücreti ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalıya ait işyerinde muhasebe müdürü olarak net 3.250,00 TL ücret ile çalıştığını, fakat bu ücret tutarının tam olarak kayıtlara yansıtılmadığını, iş sözleşmesinin geçersiz olarak feshedildiğini, işe iade davası açtığını ve dava sonucunda fesih işleminin iptali ve işe iadeye karar verildiğini, kararın temyizi üzerine Yargıtay tarafından onama ile kesinleştiğini, 04.07.2013 tarihli ihtarname ile işe başlamak için başvurduğunu, davalı tarafından kendisine gönderilen ihtarname ile 02.08.2013 tarihinde işyerinde hazır bulunması gerektiğinin bildirildiğini, söylenen saatte işyerinde hazır olduğunu, ancak işe başlatılmadığını, davalının işe davette samimi olmadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 2011 yılında işine son verilmesi üzerine açmış olduğu işe iade davası sonucunda işe başvuru yapması üzerine davacının 02.08.2013 tarihinde işe başlayabileceğinin bildirildiğini, davacının işe başlatılması için mevcut müdürün izne ayrıldığını ve unvan olarak müdür yardımcılığına indirildiğini, işveren olarak yapılan bu hareketlerin davacıyı işe başlatmakta samimi olduğunun karinesi olduğunu, davacının işe başlamamak ve tazminat almak adına işyerinde çalışma şartlarının yetersiz olduğunu ve iddia ettiği bahaneleri ileri sürerek işyerinden ayrıldığını, kendisinin tekrar işe davet edildiğini fakat işe başlamaması üzerine devamsızlık sebebi ile işine haklı olarak son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iade başvurusu sonrası davacıdan işe başlamak üzere işyerinde olmasını isteyen şirket yetkilerinin işyerine gelen davacıya kendisini işe başlatmama düşüncesinde olduklarını dile getirdikleri, işverenin işe çağrıda samimi olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan 01.07.2014 tarihli bilirkişi raporundan sonra davalı tarafından davacıya ait ve 12.07.2010-28.07.2010 tarihleri arasına ilişkin yıllık ücretli izin belgesi ibraz edilmiştir. Mahkemece işverence sunulan yıllık izin belgesinin davacıdan sorularak bir değerlendirmeye tabi tutulması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.