“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının 29.10.2010- 28.11.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde müdür yardımcısı olarak çalıştığını, davacının son 5 aya kadar olan fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile mağaza müdürü ve bölge müdürü ile görüşerek ödeme talep ettiğini ve 28.11.2011 tarihinde işyeri yetkilisi tarafından hiç bir sebep bildirilmeden iş aktinin sona erdirildiğini, davacının noter kanalı ile 03.12.2014 tarihinde davalıdan iş aktinin haksız olarak sona erdirildiğini belirterek işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini ancak davalının davacının alacaklarını ödemediğini ve 08.12.2014 tarihli cevabi ihtarname ile davacının kendisinin işten ayrıldığını belirterek ve iş aktini İş Kanunu’nun 25/II/g maddesine göre haklı sebeple feshedildiğinin bildirildiğini,davacının son aylık ücretinin net 1.600,00 TL olduğunu, işyerinde 2 vardiya halinde çalışıldığını ve son 5 aya kadar haftada 6 gün 1. vardiyada 10.00-19.00 saatleri arasında çalışıldığını ve mağaza açılış hazırlığı sebebi ile saat 09.30’da davacının çalışmaya başladığını, 2. vardiyada ise 12.30-22.00 saatleri arasında çalışıldığını ve işyerinden çıkışın saat 22.30’u bulduğunu, davacının son yıllık iznini kullanmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, davacının davalı işyerinde 29.10.2010 tarihinde satış görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 23.09.2011 tarihinden itibaren Gebze mağazası müdür yardımcısı olarak çalıştığını, 29.11.2014 tarihinde mazeretsiz olarak işe gelmediğini ve kendisine telefonla ulaşılamadığını, iş aktinin davacının işe gelmemesi ve mazeret bildirmemesi sebebi ile feshedildiğini, Gebze mağazası müdür yardımcısı iken mağazanın ana kasasından sorumlu olduğunu ve ana kasa devrini yapmadan 29.11.2014 ve devamı günlerde işe gelmediğini, iş aktinin haklı sebeple feshinden dolayı kıdem ve ihbar tazminatı hakları olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, işyerinin AVM içinde olduğunu ve 10.00-22.00 saatleri arasında açık olduğunu,günde toplam 1,5 saat yemek ve çay molası olduğunu, davacının fazla mesai alacaklarının fesihten sonra ve davadan önce banka hesabına yatırıldığını, bordroları davacının çekincesiz imzaladığını ve tüm alacaklarının ödendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, hizmet cetvelinde davacının 1086408.41.02 sicil nolu işyerinde 2010 Eylül ayı ile 28.11.2014 tarihleri arasında sigortalı hizmeti olduğu, davacı davalıya 03.12.2014 tarihinde noter kanalı ile gönderdiği ihtarname ile davalı işyerinde 29.10.2010-28.11.2014 tarihleri arasında çalıştığını ve hiç bir haklı sebep olmadan iş aktinin sona erdirildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep ettiği, davalı ise 08.12.2014 tarihli ihtarname ile davacının iş aktinin İş Kanunu’nun 25/II-g maddesine göre 29.11.2014-04.12.2014 tarihleri arasındaki devamsızlığı sebebi ile haklı sebeple sona erdirildiği bildirildiği, dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmesini davalı işyeri yetkililerinden talep ettiği ve davacının bunun üzerine iş aktinin sebep bildirilmeden sona erdirildiğini beyan ettiği ve nitekim davacının 03.12.2014 tarihli ihtarname ile davalıdan alacaklarının ödenmesini talep etmiş olduğu, sigorta kayıtlarına göre ise davacının iş aktinin 28.11.2014 tarihinde 29 kod nosu ile davalı tarafından sona erdirilmiş olduğu anlaşılmış ve her ne kadar davalı taraf davacının 29.11.2014 tarihinden itibaren devamsızlığına savunmuş ise de davacının devamsızlığının başladığı öne sürülen 29.11.2014’te davacının iş aktinin sona ermiş olduğu ve bu duruma göre davacının devamsızlığının mümkün olmadığı, davalı tarafın davacının devamsızlığı sebebi ile iş aktinin sona erdirildiği savunmasına itibar edilemeyeceği kabül edilmiş ve bu duruma göre davacının iş aktinin davalı tarafından 28.11.2014 tarihinde haklı sebep olmadan sona erdirildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı kabül edildiği, her ne kadar davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği iddia edilmiş ise de davalının dava açılmadan önce 31.12.2014 tarihinde davacının banka hesabına 4.200,00 TL fazla mesai ödemesi yaptığı anlaşıldığından davacının fazla mesai ücreti alacağı bakımından bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, ücret alacağı talebinin reddine, fazla mesai ücreti hakkında fesihten sonra ödendiği için karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, fesih bakımından;
Dava dilekçesinde, davacının fazla mesai ücreti talep etmesi üzerine davalı tarafından 28/11/2014 tarihinde işine son verildiği ileri sürülmüştür. Davacının noterlik kanalı ile gönderdiği 03/12/2014 tarihli ihtarnamesinde de aynı yönde iddialar mevcuttur.
Cevap dilekçesinde davacının 29/11/2014 ve devamında işe gelmediği, devamsızlık tutanağı tutulduğu, davacıya telefon açıldığı, ama ulaşılamadığı, davacının, iş aktini davalının sonlandırdığına dair gerçek dışı ihtarının davalıya ulaştığı, davalının iş aktini devamsızlıktan haklı nedenle feshettiği yönünde savunma yapmıştır. Davalının Noterlik kanalı ile gönderdiği 08/12/2014 tarihli ihtarnamesinde de benzer açıklamalar mevcuttur.
Davacı tanıklarının ikisi de davacıdan önce işten ayrılmış olup beyanları duyuma dayalıdır. Davacı tanıklarından biri, fazla mesai ücretinin ödenmemesi nedeni ile işi davacının bıraktığını duyduğunu belirtmiştir. Diğer davacı tanığı işverenler tarafından çıkarıldığını iş yerinde çalışan diğer arkadaşlardan duyduğunu belirtmiştir.

Mahkeme’nin gerekçesinde “sigorta kayıtlarına göre ise davacının iş aktinin 28.11.2014 tarihinde 29 kod nosu ile davalı tarafından sona erdirilmiş olduğu … bu nedenle davacının devamsızlığının mümkün olmadığı” yönünde açıklama mevcut ise de bu gerekçe hatalıdır. Çünkü, ayrılış bildirgesinde çıkış tarihi 05/12/2014, Kurum’a bildirim tarihi 15/12/2014 olarak, kod ise 29 olarak yazılıdır. Yani bu kayda göre feshin davalı tarafından 28/11/2014 tarihinde yapıldığı ispatlanamamaktadır. Hizmet döküm cetvelinde de çıkış tarihi görünmemekle birlikte 28/11/2014 tarihinden itibaren prim ödenmemesi normal karşılanmalıdır. Zira, davacının, taraflardan birinin feshi sonucunda artık davalıda çalışmayacağı da Aralık ayının başında davalı tarafından anlaşıldığından ve primler aylık bildirildiğinden, davacının Kasım ayında çalıştığı gün kadar prim bildirilmesi imkanı davalı bakımından doğmuştur.
Fazla mesai alacağı bakımından; fazla mesai ücreti davacıya fesihten sonra 31/12/2014 tarihinde 4.200,00 TL yani davacının maaşının yaklaşık 2 katı olarak davalıca bankaya ödenmiştir.
Davacı tanıklarından birinin duyuma dayalı da olsa diğer davacı tanığı ile çelişki içine girerek davacının işi kendisinin fazla mesaisinin ödenmemesi nedeni ile bıraktığı yönündeki beyanı ve yukarda açıklanan hususlar bir arada değerlendirildiğinde davacının iş aktini haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır.
Bu nedenle davacı lehine kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir.
Ancak, haklı da olsa iş aktini fesheden taraf lehine ihbar tazminatına hükmedilemeyeceğinden ihbar tazminatı talebi reddedilmelidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 12.11.2013 günü evlendiğini, bu sebeple işyerinden 3 gün izin aldığını, işyerine gittiğinde ise iş akdinin feshedildiğini öğrendiğini, feshin haksız olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının izin almadan ve haber vermeden peş peşe 5 iş günü işe gelmediğini, evlilik yapan bir işçiye izin verilip peşinden devamsızlık tutanağı tutulmasının kesinlikle mümkün olmadığını, öğrendikleri kadarıyla davacının nişanlısından başka bir kişiyle kaçması nedeniyle işe devamsızlık yaptığını, bu nedenle feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece 12.11.2013 günü davacının evlendiği anlaşıldığından devamsızlık olsa bile bunun haklı bir sebebe dayandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hükme bağlanmıştır.
İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.
Devamsızlık süresi, ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç iş günü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen iş günlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.
Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.
Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığın gerçekleştiği günün bulunmaması halinde, son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.
Somut uyuşmazlıkta; davacının 2013 Kasım ayının 7,8,9,11 ve 12’nci günleri olmak üzere peş peşe 5 iş günü işe gelmediğine dair mümziileri bölüm şefi Ünal, bölüm müdürü İlker ve personel işleri uzmanı Nesrin’in davalı … olarak dinlendiği tutanaklar ile işverence devamsızlık nedeniyle iş akdinin feshedildiğinin davacıya bildirildiği … 40. Noterliği’nin 12.11.2013 tarih ve 27230 yevmiye numaralı ihtarnamesi dosyada mevcuttur. Davacı taraf belirtilen günler evlilik nedeniyle işverenin bilgisi dahilinde işyerine gelmediğini, bir nevi izin kullandığını savunmaktadır.
Ancak davalı tanıkları, davacının evleneceğini bildiklerini fakat davacının izinli olmayıp haber vermeden işyerine gelmediğini, davacının devamsızlık yaptığı süre içinde kendisine ulaşamadıklarını, farklı kişilerden davacının nişanlısını bırakıp başka biri ile kaçtığını öğrendiklerini, iş akdi feshedildikten sonra davacının işyerine gelerek evlilik cüzdanını gösterip gelmediği sürelerde izinli sayılmayı talep ettiğini beyan etmişlerdir.
Davacıya evlilik nedeniyle izin verilip peşinden devamsızlık nedeniyle işten çıkarıldığını duyduklarını beyan eden davacı tanıkları Melehat ve Ertuğrul’un ise davacının iş akdi sona erdiğinde işyerinde bulunmadıkları kendi ifadeleri ile sabit olup bu tanıklar davacıdan duyduklarını aktarmaktadır.
Bu sebeplerle fesih tarihinde işyerinde bulunan, her biri davacının silsile ile amiri konumundaki davalı tanıklarının beyanlarına üstünlük tanınıp iş akdinin işverence devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/12/2018 günü oybirliği ile karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmanın Trabzon/… şubesinde Eylül 2008 tarihinden itibaren satış temsilcisi olarak, net 800,00 TL maaş, 500,00 TL prim ve 100,00 TL asgari geçim indirimi ve yemek bedeli ile çalıştığını, işyeri yönetiminin değişmesinden sonra ayrılması için kendisine baskı yapıldığını, Tokat iline satış temsilcisi olarak gönderilmek istendiğini, bu görevlendirmenin yazılı olarak yapılmasını istediğini, … şubesine gidip çalışmak istediğinde araç verilmediğini, göreve çıkarılmadığını, depoda çalıştığını, 31.07.2012 tarihinde davalı tarafından Tokat ilindeki işyerine gitmediği 27-28-30 Temmuz 2012 günlerinde devamsızlık yaptığı, mazeretini bildirmesi, geçerli bir mazereti bulunmaz ise iş akdinin feshedileceğinin bildirildiğini, müvekkilinin işyeri değişikliğine ilişkin yazıyı 02.08.2012 tarihinde aldığını, görevlendirmeyi kabul etmediğini, 06.08.2012 tarihinde işverene keşide ettiği ihtarname ile görevlendirmeyi kabul etmediğini, belirtilen tarihlerde … depoda çalıştığını, ödenmeyen Temmuz ayı ücreti, Haziran, Temmuz ayı yemek paraları, Haziran ayı primleri ile eksik ödenen fazla mesai, yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini ihtar ettiğini, işverenin iş akdinin feshine ilişkin 07.08.2012 tarihli ihtarnamesinin keşide edildiğini, bu ihtarnamede 28-29-30 Temmuz’ da işyerine gelmediğinden iş akdinin feshedildiğinin yazılı olduğunu, günlük çalışmanın 07:15-21:00 saatleri (zaman zaman 23:00) arasında olduğunu, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, bu alacaklarının ödenmediğini, iddia ederek,kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin alacağı, ücret alacağı, yemek parası, prim alacağı, asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, yetkili mahkemelerin Samsun İş Mahkemeleri olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 01.09.2009 tarihinde işe başladığını, 27.07.2012 tarihine kadar işyerinde çalıştığını, üst üste üç işgünü mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle haklı neden ile iş akdine son verildiğini, İmzalı bordrolarda ne keder maaş aldığının belli olduğunu, ilave ücret adı altında bordro ile ödenen rakamların prim olmadığını, iş sırasında yapacağı masraflara ilişkin olarak işçilere verildiğini, davacının imzaladığı belge ile Tokat Şubesinde 27.07.2012-13.08.2012 tarihleri arasında çalışmayı kabul ettiğini, mazeretsiz olarak işe gitmemesi üzerine ihtarname keşide edilerek mazeretinin sorulduğunu, mazeret bildirmemesi üzerine iş akdinin 07.08.2012 tarihinde feshedildiğini, fazla mesai alacağı bulunmadığını, fazla mesai yapıldığında bordrolara yansıtılarak ödendiğini, bordroların imzalı olduğunu, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığını, asgari geçim indirimi alacağı, prim alacağı, yemek parası alacağı bulunmadığını, davacının tüm hak ve alacaklarının bordro ile ödendiğini, ödenmeyen bir hak ve alacağı bulunmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi davalı işverenin …’ taki işyerinde çalışırken Tokat iline görevlendirilmiş, davacı işçi bu görevlendirmeyi kabul etmeyip …’ taki işyerine gitmeye devam ettiği halde, davalı işveren tarafından davacı hakkında Tokat’ taki işyerine gidilmediği için Tokat’ ta devamsızlık tutanakları düzenlenmiş ve davacının iş akdi devamsızlık nedeniyle feshedilmiştir. …’ ta yerleşik davacı işçinin nedeni de tam olarak ortaya konulmadan Tokat’a gönderilmesi işçi açısından iş şartlarında aleyhe değişiklik olup, davacı işçi bunu kabul etmek zorunda değildir. Somut dava bakımından görevlendirmeyi kabul etmeyen işçinin Tokat’ taki işyerinde devamsızlığından söz edilemez. Açıklanan nedenle davalı işverenin devamsızlık nedeniyle yaptığı fesih yerinde değildir. Davacının talep ettiği kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddi hatalıdır.
3-Davacı davalıya gönderdiği ihtarname ile ödenmeyen 2012 yılı Temmuz ayı ücretini talep etmiş aynı talebini dava konusu etmiştir. Dosyadaki belgelerden Temmuz ayı itibariyle davacının 600,00 TL kapatılmamış avansı olduğu bu nedenle Temmuz ayında ödenmesi gereken ücretten 600,00 TL avans mahsubunun yerinde olduğu ancak davacının şirkete ait aracı kullanırken sebep olduğu trafik para cezaları nedeniyle davalı şirket tarafından ödenmek zorunda kalınan tutarların davacı işçinin açık muvafakati olmadan re’sen mahsubu yoluna gidilmesinin mevzuata aykırı olduğu gözetilerek davacının hak ettiği Temmuz ayı ücretinden sadece 600,00 TL avans mahsup edilip bakiyesi belirlendikten sonra ıslah edilmeyen dava dilekçesindeki 50,00 TL’ nin taleple bağlılık kuralı gereği hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.
4-Davacı davalı işverene gönderdiği ihtarname ile 2012 yılı Haziran ayı primini alamadığından bahisle ödenmesini talep etmiş aynı hususu dava konusu etmiştir. Dosyada mevcut bordrolar incelendiğinde 2012 yılı Haziran ayından önceki aylarda davacıya 300,00-350,00-380,00 TL gibi prim ödemelerinin ilave ücretler adı altında ödendiği anlaşılmaktadır. Haziran 2012 yılı bordrosu incelendiğinde ise bu rakamın sembolikleştirildiği ve ödemenin sadece 22,80 TL olduğu görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş 2011 yılı Haziran ayı ile 2012 yılı Mayıs arasında 1 yıllık dönemde ilave ücret adı altında davacıya ödenen prim miktarını toplayıp onikiye bölerek aylık ortalama prim miktarını bulup, bulunacak rakamdan ödenen 22,80 TL’yi düşerek varsa bakiyesini belirleyip, ıslah edilmeyen dava dilekçesindeki 50,00 TL’ yi taleple bağlılık kuralı gereği hüküm altına almaktır. Prim alacak talebinin reddi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.