“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; davalıya ait iş yerinde 18/06/2012 tarihinden 07/11/2014 tarihine kadar makine operatör yardımcısı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davacının sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedildiğini iddia ederek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine, işe iade kararı kesinleşinceye kadar geçecek süre için 4 aylık ücret ve diğer hakların ödenmesine, 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi gereğince davacının 3 yıllık brüt ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı; davacının iş akdinin, müvekkili şirket malına kasten müdahalede bulunarak kayıt almasını engellemesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarınca tüm hak ve alacakları ödenerek feshedildiğini, feshin haklı olduğunu, sendikal nedene dayanmadığını, müvekkil şirket bünyesinde halen sendikaya üye işçilerin de istihdam edildiğini, davacıya istifa için baskı yapılmadığını, davacı tarafından sunulan yetki tespiti kararının iptali için dava açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, 08/01/2015 tarihinde işyerinde sendikalı işçi sayısının 389 olup, 91 işçinin sendikadan istifa ettiği, gelen kayıtlara göre 2014 yılı Kasım ve Aralık ayında sendikadan birçok istifanın bulunduğu, yetki tespiti sırasında meydana gelen bu durumun davacının sendikal nedenlerle işten çıkarıldığını gösterdiği, 2 yıldan fazla kıdemi olan işçinin bu kadar süre sonra işyerinde bulunan kameralara kasten müdahale ederek, kayıt almasını engellemesi gerekçe gösterilerek işine son verilmesinin haklı sebep oluşturmadığı, davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeplere dayalı olarak haksız feshedildiği kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı, iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının şirket malına kasten müdahalede bulunarak kayıt almasını engellemesi nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25/II-e maddesi uyarınca feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının iş akdinin sendikal nedene dayandığı kabul edilerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf vekillerinin dilekçeleri ve kamera kayıtları incelendiğinde, işyerinde makine operatör yardımcısı olarak çalışan davacının görev bölgesi dışında nem kontrollü alanda bulunan güvenlik kamerasının yönünü paspasın sapıyla değiştirdiği, davacının bu eyleminin amacını açıklamadığı, davacı vekilinin cevaba cevap dilekçesinde işverenin bildirdiği fesih sebebi olan “kameranın yönünü değiştirme” eylemini “örümcek ağını temizlemek amacıyla yapıldı” şeklinde açıkladığı, makine operatör yardımcısı olan davacının görev yeri dışında bulunan koridordaki kameranın “örümcek ağını temizliyordu” şeklindeki açıklamanın inandırıcı olmadığı, davacının kamera görüntüleri ile de sabit olan ve ne için yapıldığı da açıklanmayan bu eyleminin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranış olup, işveren feshinin haklı olduğu anlaşıldığından, davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM :
Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Davanın REDDİNE,
3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 180.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800.00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,
Kesin olarak 27.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Esas No. 2008/42769
Karar No. 2010/38188
Tarihi: 16.12.2010                      

l RAPORLU İKEN İŞÇİNİN BİR BAŞKA İŞYERİNDE ÇALIŞMASI
l DOĞRULUK VE BAĞLILIK YÜKÜMLÜ-LÜĞÜNE AYKIRILIK
l HAKLI FESİH

ÖZETİ Somut olayda; Davacı işçinin raporlu olduğu 21.8.2007 tarihinde başka bir işyerinde çalıştığı sabittir. Bu durum işçinin doğruluk ve bağlılık yükümlülüğüne aykırılık teşkil eder. Davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından haklı olarak feshedilmiştir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

DAVA: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hâkimi A.Günindi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından raporlu olduğu gün başka bir işte çalıştığı öne sürülerek haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri alacakları talebinde bulunmuştur.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin raporlu olduğu gün başka bir işte çalıştığı tespit edildiği için İş Kanununun 25/2-e maddesi uyarınca süresi içinde haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.
Hüküm davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
1- İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.
Somut olayda; Davacı işçinin raporlu olduğu 21.8.2007 tarihinde başka bir işyerinde çalıştığı sabittir. Bu durum işçinin doğruluk ve bağlılık yükümlülüğüne aykırılık teşkil eder. Davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından haklı olarak feshedilmiştir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Bordroda fazla çalışma bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir, işçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır
İşyerinde en üst düzey konumda çalışan işçinin görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanılması olanaklı değildir. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir yönetici ya da şirket ortağı bulunması durumunda, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak pirim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır, işçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir.
İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz. 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.
Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağını ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m. 69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir (Yargıtay 9. HD 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).
Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir. Dairemizin kökleşmiş uygulaması bu yöndedir (Yargıtay 9. HD 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay, 9. HD 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K., Yargıtay 9. HD 28.4.2005 gün 2004/24398 E, 2005/14779 K. ve Yargıtay 9. HD 9.12.2004 gün 2004/11620 E, 2004/ 27020 K.). Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Fazla çalışma ücretinden indirim, taktiri indirim yerine, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut olayda; davacı tanığı Gazi Bölükbaşı davalı işyerinde 15.12.2005-1.3.2006 tarihleri arasında çalışmıştır. Diğer davacı tanığı Nazlı Oya Özel’in ise hangi tarihler arasında çalıştığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Ayrıca tanıkların davacı ile aynı birimde çalışıp çalışmadıkları kendilerine sorulmamıştır. Bu durumda davacı tanıkları yeniden dinlenilerek davacı ile hangi sürelerde çalıştıkları ayrıca davalı işyerinde hangi birimlerde çalıştıkları sorularak davacı ile birlikte çalıştıkları süreler tespit edilerek bu süreler ile bağlı kalınmak suretiyle davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacağı konusunda bir değerlendirme yapılarak karar verilmelidir. Açıklanan sebeple eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasanın 56/a-b maddesi yollaması ile Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma ve ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, mesai saatleri içinde internete girerek doğruluk ve bağlılığa aykırı davrandığından iş akdini haklı olarak feshettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak eczacı kalfası olarak çalışan davacının mesai saatleri içerisinde facebook internet sitelerine girdiği sabit olmakla birlikte bu davranışının yaptığı işi ne düzeyde etkilediği konusunda yada işlerini aksattığının ispatlanamadığı, işini aksatmadan internete giren davacının iş akdinin haklı nedenle değil geçerli nedenle feshedilebileceği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne, ödendiği ispatlanamayan fazla çalışma talebinin kısmen kabulüne, ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.




2- Eczacılar Birliğinin müzekkere cevabından davalıya ait eczanede talep konusu dönemde 60 nöbet tutulduğunun belirtilmesine ve ortak tanık Ümit Topçu’nun nöbetlerde davacı ile çalışanlardan Hasan’ın değişmeli olarak nöbet tuttuğu yönündeki beyanı birlikte değerlendirildiğinde davacının nöbetlerin yarısında çalıştığı anlaşıldığından tüm nöbetlerde çalışmış gibi fazla çalışma ücretinin hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin … AVM’de bulunan işyerinde 24/07/2010 tarihinde işe girdiğini, 17/03/2014 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafça haksız olarak sona erdirildiğini, en son net 1.600,00 TL maaş ve 290,00 TL yemek parası aldığını, mağaza sorumlusu olarak çalıştığını ve haftanın 6 günü 10.00-18.00 ve 14.00-22.00 vardiyalarında çalıştığını, ilaveten her gün 2 saat fazla çalıştığını, dini bayramların birinci günü saat 14.00’dan itibaren çalışma olduğunu, sadece 5 günlük yıllık izin kullandığını, fesih bildirimine dayanak ihtarnamenin akdin feshine sebep olacak kapsamda bulunmadığını, envanter sayımlarında çıkan eksikliğin teamül olarak uygulanagelen çıkan açığın paylaşımı niteliğinde olduğunu, sivil kıyafet ile çalışmanın bir defaya mahsus müşteriyi bekletmeden sorunu çözme amaçlı olduğunu ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 24/07/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin 17/03/2014 tarihinde İş Kanunun 25/II-d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, 13/03/2014 tarihinde yapılan kontrolde ” mağazada yapılan envanter sayımı sonucunda tespit edilen açıkları alt kadrosunda çalışan personele zorla ödettiğinin ve bu konuda baskı oluşturduğunun, dolayısıyla da şirket envanterleri ile kayıtlarını yanılttığının, personelin öğle yemeği molasını kullanmasına engel olduğunun, mağazaya geç gelerek uzun süre sivil kıyafet ile çalıştığının ” tespit edildiğini, taraflar arasındaki iş ilişkisinin devamının imkansız hale gelmesi üzerine davacının iş akdinin feshedildiğini, davacının haftalık 45 saati aşamayacak şekilde vardiya sisteminde çalıştığını, bu saatleri aşan çalışması olduğunda o ayın maaş bordrosuna yansıtılarak ödendiğini veya izin olarak kullandırıldığını, davacının bakiye yıllık izin ücretinin fesih esnasında bordrosuna yansıtılarak ödendiğini ayrıca davacının ulusal bayram genel tatil günlerine denk gelen çalışmalarının ücretlerinin de bordrosunda gösterilerek ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davalı şirket davacının iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi gereği haklı sebeple feshedildiğini beyan ettiği ve davacı hakkında sadece 14/03/2014 tarihinde üç ayrı tutanak tutularak yazılı savunmasının istendiğinin görüldüğü, davacının, mağazada eksik çıkan ürünlerin bedelini çalışanlar arasında bölüştürüp tahsil etmesi ve mağaza personelini zaman zaman yemek molasına çıkarmaması eylemlerinin iş akdinin bildirimsiz feshini gerektirecek ağırlıkta olmadığı, ancak geçerli nedenle fesih sebebi oluşturacağı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler, işyeri çalışanlarının beyanları ve davalı tanıkları … ve …’ın duruşmada alınan beyanlarının bütün olarak değerlendirilmesinde; davacının mağazada yapılan sayımda çıkan eksik ürünlerin bedelini mağaza müdürü olduğu için çalışanlar arasında bölüştürüp çıkış yaptığı ve bu durumu üst yöneticilere bildirmediği ve personeli işlerin yoğunluğu gerekçesi ile öğle yemeğini göndermemek gibi baskıcı tutum ve eylemlerde bulunduğu, işyeri personelerinden … ,…,… ve …’nun da yazılı beyanlarından işyerindeki ürün açığının bu şekilde kapatılmasından rahatsızlık duydukları ve davacının kendi üzerlerinde baskı kurmak suretiyle zorla açığı kapattırdığı ve öğle yemeklerine çıkamadıkları anlaşılmaktadır.
Her ne kadar mahkemece davacının bu eylemlerinin iş akdinin bildirimsiz feshini gerektirecek ağırlıkta olmadığı ancak geçerli nedenle fesih sebebi oluşturacağı kanaatine varılmış ise de; dosyadaki bilgi ve belgelerden ve personellerin davacının bu davranışları nedeni ile huzurlarının kalmadığını istikrarlı ve tutarlı bir biçimde beyan etmelerinden, kaldı ki; davacının da savunmasında işler yoğun olduğu için ve şirketin menfaati için bu şekilde davrandığı kabul etmesi karşısında davacının davranışlarının doğruluk ve bağlılığa aykırı olup işverenin davacı ile iş ilişkisinin çekilmez hale geldiği ve işyerindeki huzur ortamının bozulduğunun kabulü ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesi uyarınca işveren feshinin haklı olduğu anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12. 11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.