“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10/04/2017 tarih ve 2010/622 E. – 2017/243 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 22/02/2018 tarih ve 2017/1014-2018/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı Bursa Eczacılar Kooperatifi adına kayıtlı ve fakat müvekkilinin kullanımında bulunan hatta ait sim kartın, kimliği belirsiz kişilerce iptal ettirilerek aynı numaraya yeni sim kartı çıkartıldığını, akabinde 27.03.2009 tarihinde internet bankacılığı yoluyla müvekkilinin davalı banka şubesindeki kredili mevduat hesabından 49.880,00 TL’nin aynı bankanın müşterisi olan dava dışı …’nun hesabına transfer edildiğini, davalıların gerekli özen ve yükümlülüğü göstermeyerek zarara neden olduklarını, bu olaydan dolayı müvekkilinin ticari itibarının sarsıldığını, maddi sıkıntılara girdiğini, transfer edilen paranın faizi ile birlikte ödenme zorunluluğu ile karşı karşıya kaldığını, olayla ilgili savcılık tahkikatının devam ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500.- TL manevi ve 1.000.- TL maddi tazminat olmak üzere 8.500,00 TL tazminatın davalı bankadan; 7.500.- TL manevi ve 1.000.- TL maddi tazminat olmak üzere 8.500,00 TL tazminatın davalı … AŞ’den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekilinin 14.11.2012 havale tarihli ıslah dilekçesinde; davasını ıslah ederek; davalı bankanın kusuru nedeniyle transfer edilen kredili mevduat hesabına bağlı 49.880,00 TL kredinin 14.01.2011 tarihinde tamamen kapatılarak ödendiğinden davalı bankaya ödenen toplam 125.000.- TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, 7.500.- TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı banka vekili, müvekkili bankaya husumet düşmediğini, diğer davalı firmanın ve onun bayisinin kusurunun olduğunu, müvekkilinin gerekli tüm önlemlerini aldığını, herhangi bir kusur ve ihmalinin bulunmadığını, kurumsal internet bankacılığı hizmetinden yararlanan davacının şifre, parola, güvenlik kodu gibi bilgileri üçüncü kişilerle paylaşmaması gerektiğini, sisteme giriş için gerekli tüm adımların güvenlik önlemleriyle korunduğunu, sisteme kayıtlı telefon numarasına onay kodu gönderilerek işlem yapıldığını, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı …Ş. vekili, davacının abonelik sözleşmesinin tarafı olmadığını, davacının internet bankacılığına ilişkin şifrelerini gereği gibi koruyamadığını, gerekli özeni ve dikkati göstermediğini, müvekkilinin bayisinde gerçekleşen sim kart değişikliğinin usulüne uygun olarak yapıldığını, müvekkilinin cep telefonu işletmecisi olup, dava konusu olay bakımından yükümlülüğünün sözkonusu SMS’nin taşınmasından ibaret olduğunu, internet bankacılığında ne davalı bankaya ne de banka müşterisine karşı herhangi bir taahhütte bulunmadığı gibi özel bir ücret almadığını, uygun illiyet bağının bulunmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın mevduat sözleşmesi kapsamında müşterinin şifre ve bilgilerini koruma ve ilgili tedbirleri alma yükümlülüğünün bulunduğu, davalı …Ş.’nin ise sim kart değişikliğinden dolayı kusurlu olduğu ve zararın meydana gelmesine etken olduğu, haksız fiili işleyenlerin de kusurların bulunduğu, davacının şifre ve kimlik bilgilerinin saklama sorumluluğunu ihlal ettiği, davalı bankanın % 20 oranında, davalı … AŞ’nin %15 oranında kusurlu oldukları, kalan kusurun haksız fiil faillerine ait olduğu, davacının bankadaki 49.880,75 TL’si haksız ele geçirildiğinden bu haksızlığı gidermek için bankadan kredi kullandığı, bu kredi sebebi ile ödemek zorunda kaldığı faiz ve vergiler toplamının 6.743,76 TL olduğu, gerçek zararının 56.623,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 8.493,45 TL’nin davalı … AŞ’den; 11.924,60 TL’nin İş Bankası’ndan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, 1.500,00 TL manevi zararın da dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilde tekerrür olmamak şartıyla alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince dosya kapsamına göre, GSM operatörü davalıya bu davada husumet yöneltilemeyeceği, diğer davalı bankanın müşteri bilgilerini saklamak konusunda zaafiyete düştüğü, ayrıca manevi tazminat şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı ile davalı …Ş. vekillerinin istinaf başvurularının HMK 353/1.b.2. maddesi uyarınca kabulü ile; ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın, davalı …Ş. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı banka yönünden davanın kısmen kabulü ile 56.623,76 TL alacağın 14.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesi uyarınca avans esasına göre hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacı yararına manevi tazminatın koşulları oluşmadığından bu istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.493,47 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 26/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen tarih ve 2015/148-2015/947 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, 03.08.2006 tarihinde müvekkilinin mevduat hesabına internet üzerinden üçüncü kişiler tarafından giriş yapılarak mevcut 9.759,74 TL’nin 3.500,00TL’sinin … isimli şahsa havale edildiğini, aynı tarihte aynı şahsa 2.700,00 TL daha havale yapıldığını, banka tarafından gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle müvekkilinin mağdur olduğunu sürerek, 6.200,00 TL’nin 03.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunmuş ve müvekkili tarafından gerekli tüm önlemlerin alındığını ancak davacının kişisel bilgisayarıyla ilgili önlem almamasından müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı banka tarafından davacının internet bankacılığı şifrelerinin davacı müşteriden ve onun kullandığı bilgisayarlardan ele geçirildiği hususunun ispatlanamadığı, objektif özen borcu altında olan bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almadığı ve hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.100,00 TL’nin 03/08/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 311,69 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Dava, davacının şifresinin üçüncü kişilerce kullanılmak suretiyle davalı banka şubesinde mevcut hesabından yapılan işlemler yoluyla gerçekleşen zararın davalı bankadan tahsiline yöneliktir.
Mahkemece dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda alınan raporda, zarara yol açan eylemlerin bizzat davacının saklamakla yükümlü olduğu kişisel bilgileri kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiği, davacının kişisel bilgilerinin ne şekilde ele geçirilmiş olduğu konusunda bir değerlendirme yapılamayacağı belirtilmiştir. Ancak taraflar arasındaki sözleşmede davacının kişisel bilgilerini korumak, üçüncü kişilerin eline geçmesini engellemek konusunda taahhütte bulunduğu açıktır. Bu durumda, davacının kişisel bilgilerinin başkalarınca öğrenilmesinde ve buna bağlı olarak ortaya çıkan zararlı sonuçta kusurlu olduğunun kabulü gerektiği ortadadır. Davacının kişisel bilgilerinin suç teşkil eden bir eylemle elde edilmiş olması sonuca etkili olmayıp ortaya çıkan zararlı sonuçta davacı kişisel bilgilerini saklamakta yeterli özeni göstermemesi nedeniyle, davalı banka ise kusurlu da olsa bilgisayar güvenliğini sağlamakta yetersiz kalan mudilerinin olabileceği gerçeğinden hareketle, kullanıcılar için ek güvenlik önlemlerini zorunlu kılmamış olmaktan ötürü kusurlu sayılmalıdır. Bu nedenlerle Dairemiz çoğunluğunun kararın onanmasına ilişen görüşüne katılamıyorum.