MAHKEMESİ : İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/11/2014
NUMARASI : 2013/475-2014/653

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, davacı kiracı tarafından davalı kiraya veren aleyhine açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-)Davalı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince:
Taraflar arasında 10.06.2012 başlangıç tarihli 18 ay süreli aylık 2000 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın işyeri olduğu, kira bedelinin ait olduğu ayın ilk 5 gününde ve peşin olarak ödeneceği, bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Davacı kiracı tarafından açılan dava ile kiralananın 10.09.2012 tarihinde tahliye edildiği belirtilerek, davalı kiraya veren tarafından, 2013 yılı Şubat ayı ila 2013 yılı Aralık ayı arasındaki kira alacakları toplamı 22.000 TL kira alacağının tahsili için İstanbul 33. İcra Müdürlüğünün 2013/10418 sayılı dosyasında başlatılan icra takibi nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı kiralayan vekili ise kiralananın ve anahtarlarının teslim edilmediğini savunarak davanın reddine ve davacının %20 den aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş olup hükmün gerekçesinde ise davacının kötü niyetli olduğu sabit olmadığından davacıya kötü niyet tazminatı yükletilmediği belirtilmiştir.
İcra ve İflas Kanunu’nun 72/3-4. maddesinde icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında ihtiyati tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemeyeceği, ancak, borçlunun gecikmeden doğan zararları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini isteyebileceği, dava alacaklı lehine neticelenirse ihtiyati tedbir kararının kalkacağı, hükmün kesinleşmesi halinde alacaklının ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alacağı, alacaklının uğradığı zararın aynı davada takdir olunarak karara bağlanacağı bu zararın herhalde yüzde yirmiden aşağı tayin edilemeyeceği düzenlenmiştir. Takip konusu alacak kira alacağı olup, yazılı kira sözleşmesinde aylık kira bedeli ve ödeme zamanı açıkça belirtilmiştir. Öte yandan mahkemece davacının talebi üzerine icra dosyasına yatacak olan paranın alacaklıya ödenmemesi hususunda ihtiyati tedbir kararı da verildiği görülmüştür. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemede alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi, borçlunun kötüniyetli olması şartına bağlanmamıştır. Bu nedenlerle davalı kiraya veren lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 06/02/2014
NUMARASI : 2012/793-2014/89

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi vekili İstanbul 21. İcra Müdürlüğü’nün talimatıyla, Bakırköy 12. İcra Müdürlüğü’nün 2012/726 sayılı dosyası ile müvekkiline ait mallar haczedildiğinden mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılması ile alacaklının mahcuz malın %15’inden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili kiracılık sıfatına dayanılarak istihkak davası açılmasının mümkün olmadığını, haczin borçlunun resmi kayıtlardaki adresinde gerçekleştirildiğini 3.kişinin borçlu ile aynı alanda çalıştığını 3.kişinin iddiasını kanıtlayacak herhangi bir belge sunmadığından bahisle davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece ödeme emrinin borçluya haczin yapıldığı adreste tebliğ edilmediği İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin 3.kişi lehine olduğu kira ilişkisi,yoklama fişi, vergi levhasına göre, 3.kişi K.. Ö..’in 23.03.2012 tarihinden itibaren haciz adresinde faaliyette bulunduğu, mahcuzların dosya içerisinde bulunan vergi levhası, haciz tutanağı, ticari kayıtlar, faturalar, 29.03.2012 Kepçe Kira Sözleşmesi ve diğer belgelere göre davacıya ait olduğu kanaatine varılarak davanın kabulü ile mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılmasına,alacaklının kötü niyetli olduğuna ilişkin bir delil bulunmadığından tazminat isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, İİK’nun 96. vd. maddesine dayalı olarak 3.kişinin açtığı istihkak talebine ilişkindir.
Davacı 3.kişi vekili hacze konu kepçeyi müvekkilinin .. San. ve Tic. Ltd. Şti’den kiraladığını beyan etmiş, kepçenin müvekkiline ait olduğuna yönelik bir iddiada bulunmamıştır. Kaldı ki dosya içerisinde .. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. E.. D.. imzalı İstanbul 21.İcra Müdürlüğü’nün 2012/5694 Esas sayılı dosyasına sunulan dilekçe örneğinde, bahsi geçen kepçe ile alakalı istihkak iddiasında bulunduğu da dikkate alındığında, davacı tarafın bu mahcuz yönünden aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.
Davaya konu diğer mahcuzlar yönünden ise, haciz adresi borçluların önceki faaliyet adresi olup, haciz tutanağı içeriğine göre mahalde borçlulara ait evraklar bulunmuştur. Somut olayda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararınadır. İspat yükü altında olan üçüncü kişi karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir. İsteyen her kişi adına her zaman düzenlenmesi mümkün bulunan fatura, beyana dayalı vergi levhası gibi belgeler ile adi yazılı olarak düzenlenmiş kira sözleşmesi yasal karinenin aksini ispata yeterli değildir.
O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, bu mahcuzlara ilişkin davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK’nun 366. ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK’nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 296,34 TL peşin harcın istek halinde davalı E.. K..’ya iadesine 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.