“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava 13.10.203 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu 30.10.2003 tarihinde ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalılar vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili 07.05.2004 tarihli dava dilekçesi ile bu dilekçesindeki taleplerini açıkladığı 14.04.2009 tarihli dilekçe ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ihtiyari dava arkadaşı davacılardan … için 7.000,00-TL diğer davacılardan her biri için ise 1.000,00’er TL maddi tazminat isteminde bulunmuş ve bu istemini davacı … yönünden önce 20.04.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile 10.641,93TL artırarak 17.641,93-TL’na çıkarmış bilahare 28.12.2011 tarihli dilekçe ile davacı … bakımından ikinci kez diğer davacılar bakımından ise ilk kez maddi tazminat istemini ıslah suretiyle artırmış ve davacı …’ın maddi tazminat istemini 61.274,79-TL’na çıkarmıştır.
Mahkemece 14.04.2009 tarihli birinci ve 28.12.2011 tarihli ikinci ıslah dilekçeleri dikkate alınarak davacı …’ın maddi tazminat istemi hakkında karar verilmiş ise de varılan bu sonuç hatalıdır. Uyuşmazlık aynı dava içerisinde birden çok ıslahın mümkün olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan yürürlükten kalkan HUMK’nun 83. Maddesinin son cümlesi ile HMK’nun 176/2 maddesinde “Aynı davada tarafların bir kez ıslah yoluna başvurabileceği” düzenlenmiştir. Hal böyle olunca aynı dava içerisinde ıslah yoluna bir kez başvurulabileceğine ilişkin usul hükmüne aykırı biçimde davacı … bakımından 28.12.011 tarihli ıslaha değer verilerek maddi tazminat karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Öte yandan harca tabi davalarda her dava açılırken davalıdan başvurma harcı ile nispi harca tabi davalarda nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır. Gerekli harçlar alındıktan sonra dava dilekçesi esas defterine kaydedilir ve dava, dava dilekçesinin esas defterine kayıt edildiği tarihte açılmış sayılır. İnceleme konusu olan bu olayda 14.04.2009 tarihli birinci ve 28.12.2011 tarihli ikinci ıslah dilekçelerinin nispi harç yatırılmak suretiyle mahkemeye verildiği ve ancak başvuru harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Belirtilen dilekçelerin bu haliyle birleştirme talepli bir ek dava dilekçesi olarak kabulü dahi mümkün değildir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın HMK’nun 176/2 maddesine aykırı biçimde ve ikinci kez yapılan ıslaha değer verilmek suretiyle davacı …’ın maddi tazminatı belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 30/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Çeyiz Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; her üç davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;
Anayasanın 141/3. maddesi “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 3. bendine göre, mahkeme kararlarında iki tarafın sav ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Yerel mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, davacı kadının ziynet alacağı talebinin neden reddedildiğine ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar, ziynet alacağı talebi yönünden yeterli gerekçeden yoksun olup ziynet alacağına ilişkin istekler yönünden gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuş ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı kadının çeyiz alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davacı kadın boşanma davasının yanında dilekçesinde çeyiz olarak getirdiğini belirttiği üç adet büyükbaş hayvanın iadesine karar verilmesini de talep etmiştir. Davacının çeyiz eşyasına yönelik talebi boşanma davasının eki sayılmadığından ayrıca nispi harca tabidir. Kadın tarafından başvurma harcı yatırılmıştır. Başvuru harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsar. O halde mahkemece, davacı kadının çeyiz eşyası talebiyle ilgili olarak üç adet büyükbaş hayvanın değerinin açıklattırılması ve bu değer üzerinden nispi peşin harcı yatırmak üzere süre verilmesi, nispi harç tamamlandığı takdirde (Harçlar Kanunu md. 30-32) deliller değerlendirilip, gerçekleşecek sonucu uyarınca hüküm kurulması, harç yatırılmadığı takdirde Harçlar Kanunu 30. madde uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde isteğin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, boşanma davasının reddine yönelik bölümünün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2018(Salı)