“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ilk dönem çalışasının tasfiye edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.
1475 sayılı Kanun’un 14/2. maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair sürenin hesabında, işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi, hizmet birleştirmesi için şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, tasfiye edilen dönem için yapılan ödemelerin yasal hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte, zamanaşımı def’inden etkilenmemesi halinde ilgili döneme ilişkin fark alacak, ait olduğu dönem ücretine göre belirlenmelidir.
4857 sayılı Kanun’un 54. maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda, işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Bununla birlikte, işçiye önceki feshe bağlı olarak kullanmadığı izin ücretleri tam olarak ödenmişse, bu dönemin sonraki çalışma sürelerine eklenerek izin hesabı mümkün değildir. Önceki çalışma döneminde izin kullandırılmak veya fesihte karşılığı ödenmek suretiyle tasfiye edilmeyen çalışma süreleri, aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerindeki çalışmalara eklenir. İşçinin aralıklı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışması halinde, önceki dönemin kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiş olması, izin yönünden sürelerin birleştirilmesine engel oluşturmaz. Yine, önceki çalışılan sürede bir yılı doldurmadığı için izne hak kazanılmayan süreler de, işçinin aynı işverene ait işyeri ya da işyerlerindeki sonraki çalışmalarına eklenerek yıllık izin hakkı belirlenmelidir. Aralıklı çalışmada yıllık izin hesabında, önceki çalışma döneminin zamanaşımına uğraması için önceki dönemin bitişi ve sonraki çalışma döneminin başlangıcı arasında 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçmesi gerekir.
Somut olayda: davacının davalı iş yerinden 26/12/2011 tarihinde evlilik nedeni ile ayrıldığı sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışmasına aralık vermeden devam ettiği gerekçesi ile ilk dönem çalışması tasfiye edilmeksizin ödenen miktarın mahsubu ile hesaplamalar yapılmıştır.
Ancak 26/12/2011 tarihinde davacının el yazılı dilekçesi ile evlilik nedeni ile istifa ettiğini belirttiği, taraflar arasında düzenlenen ibraname ile davacının kıdem tazminatının ödenmesine ilişkin ödeme tablosunda kararlaştırılan şekilde davacıya kıdem tazminatının ödendiği görülmüştür.
Yukarıdaki açıklamalar ışığında davacının ilk dönem çalışmasının kıdem tazminatı ödenerek tasfiye edildiğinin kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Mahkemece davacının manevi tazminat talebinin reddedildiği görülmekle bu alacak bakımından davalı lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olmuştur.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 03.12.2004 tarihinde işe başladığını, davalının 31.12.2011 tarihinde müvekkilini işten çıkardığını, işten çıkarma esnasında müvekkiline baskı ile içeriği bilinmeyen bir takım belgeler imzalatıldığını, müvekkili davacının işyerinde fazla çalışma yapmasına, ayda bir hafta tatilinde çalışmasına rağmen hak ettiği ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinde iki dönem halinde çalıştığını, ilk dönem çalışmasının askerlik nedeni ile sona erdiğini, hak kazanılan alacakların ödendiğini, 21.10.2008 tarihinden sonraki ikinci dönem çalışmasının ise davacının istifası ile sona erdiğini, bu sebeple bu dönem bakımından da kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, fazla çalışma yaptığı dönemlerde karşılığının hesaplanarak ödendiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının hizmet süresinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının, davalı işyerinde iki dönem çalıştığı, ilk dönem çalışmanın 03.12.2004-28.03.2008 tarihli olup; askerlik nedeniyle sona erdiği, bu dönem için hak kazanılan kıdem tazminatı, yıllık izin ve ücret alacakları karşılığı olmak üzere net 6.788,52 TL’nin 31.03.2008 tarihinde ödendiği, davacının ilk dönem çalışmasının 28.03.2008 tarihinde sona erdikten sonra ikinci dönem çalışmasının 21.10.2208 tarihinde başladığı anlaşılmaktadır. Buna göre, çalışma süreleri arasındaki boşluk ve davacıya yapılan ödeme miktarı nedeniyle ilk dönem çalışmasının kesintisiz devam ettiğinin kabul edilemeyeceği, yapılan ödemelerin mahsubu yerine ilk dönemin tasfiye edildiği kabul edilerek davacının ikinci dönem çalışmasına ilişkin değerlendirme yapılması gerektiği halde yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Öte yandan, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ilk fesih tarihi olan 28.03.2008 tarihinden itibaren beş yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan, ilk dönem için zamanaşımı def’i doğrultusunda hesaplama yapılmayacağı, fesih tarihi itibariyle zamanaşımına uğramadığından yalnızca ikinci dönem bakımından hesaplama yapılacağı ifade edilmiş ise de; hesaplama kısmında bu hususun göz ardı edilerek davacının tüm çalışma dönemi dikkate alınarak 90 gün yıllık izin ücretine hak kazandığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Davacının ilk dönem çalışmasının askerlik sebebiyle sona erdiği tarih 28.03.2008 olup; işbu dava 18.12.2014 tarihinde açıldığından, süresi içerisinde ibraz edildiği anlaşılan cevap dilekçesinde yer alan zamanaşımı def’i değerlendirilmek suretiyle yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.