“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)
TARİHİ : 08/07/2014
NUMARASI : 2013/191-2014/438

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı, 620 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bina yapılması için davalılardan Vakıflar Genel Müdürlüğü Balıkesir Bölge Müdürlüğü ile diğer davalı P.. İ… Taah. Tic. Ltd. Şti. arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici şirketten satış vaadi sözleşmesi ile aldıkları bağımsız bölümün adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı …… İnşaat A.Ş. ve Vakıflar İdaresi davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, dava kabul edilerek yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalılar sorumlu tutulmuştur.
Hükmü, davalı arsa maliki temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama, keşif sonucu alınan bilirkişi raporları ve dosya içindeki tüm delillerden dava konusu inşaatın yüklenici tarafından tamamlandığı ve dava açıldıktan sonra arsa maliki davalı idare tarafından 18.04.2013 tarihinde geçiçi kabulünün yapılarak teslim alındığı anlaşılmıştır. Bu durumda dava tarihinde inşaat tamamlanmamış olduğundan davanın açılmasına neden olmayan arsa maliki davalı Vakıflar Bölge Müdürlüğünün yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

“İçtihat Metni”

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
..

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil talebine ilişkin olup mahkemece davanın bozma ilamına uyularak bir kısım bağımsız bölümler için reddine, bir kısım bağımsız bölümler için açılmamış sayılmasına dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı davasında, davalı arsa sahipleri ile aralarında 07.12.1994 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, yüklenici olarak üzerine düşen edimi yerine getirerek arsa sahiplerine isabet eden 51 adet bağımsız bölümü teslim ettiğini, ancak kendisine isabet eden A/5 ve A/6 blokların ise sadece subasman seviyesine kadar inşa edebildiğini, bu iki bloğun inşasının tamamlanması için davalılardan … İnş. Tic. Ltd. Şti. ile aralarında düzenlenen protokolü de davalı şirketin edimlerini iyerine getirmemesi nedeniyle 24.02.2004 tarihinde feshettiklerini, buna rağmen, diğer davalı arsa sahipleri tarafından adı geçen davalı şirkete tapusu devredilen A/5 blokta 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30 numaralı ve A/6 blokta 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30 numaralı bağımsız bölümlerin tapularının iptâli ile adına tapuya tescilini, arsa sahiplerinden davalı …’ın inşaat sözleşmesi gereği devretmesi gereken A/5 blok 21 ve 22 numaralı ve A/6 blok 21 ve 22 numaralı bağımsız bölümlerin bu davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında A/6 blok 21 ve 22 numaralı bağımsız bölümlere yönelik davasını atiye bıraktığını bildirmiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan A/5 blok 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30 numaralı bağımsız bölümler hakkında … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/635 Esas sayılı dosyasında verilen tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği gerekçesiyle bu taşınmazlara yönelik davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, A/6 blok 21 ve 23 numaralı bağımsız bölümlere yönelik davasının ise davacı vekilince atiye bırakılarak ve takip edilmediği gerekçesiyle açılmamış sayılmasına, A/6 blok 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30 numaralı bağımsız bölümlerin ise davacı şirket tarafından davalı şirkete inşaat yapımı için bırakıldığı, bu nedenle arsa sahiplerince de davalı şirkete devredildiği, davacı tarafın inşaatın yapımından önce ya da sonra bu bağımsız bölümlerin maliki olmadığı gerekçesiyle bu bölümlere yönelik davanın da esastan reddine karar verilmiştir.
Bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23 Hukuk Dairesi’nin 27.05.2014 tarihli 2014/796 Esas 2014/4066 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak aynı karar verilmiş, bu kararın da davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.03.2019 tarihli 2018/2936 Esas 2019/1359 Karar sayılı ilamı ile gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki bulunduğundan bozma kararı verilmiş, mahkemece bu bozmaya uyularak davacının ve sözleşmeyi devraldığı iddia edilen davalı şirketin dava konusu taşınmaz üzerine mevzuata uygun olarak inşa edeceği binaları mevzuata uygun olarak inşa etmediği, tamamlanan dört bloğun mevcut hali ile iskan almasına imkan olmadığı gibi dava konusu edilen A 5 ve A 6 bloğun tamamlanmadığı, kül halinde düşünüldüğünde dava konusu edilen ve edilmeyen dava konusu sözleşme gereği yapılması gereken inşaatın bu aşamadan sonra mevzuata uygun olarak tamamlanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle 5808 ada 17 parsel taşınmaz üzerindeki A5 blok Sardunya Apt. bulunan 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 nolu bağımsız bölümler ile A6 blok Begonya Apt. bulunan 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 nolu bağımsız bölümler hakkındaki davanın reddine, A6 blok Begonya blok Apt. bulunan 21 ve 22 nolu bağımsız bölümler hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Dosya kapsamına göre davacı tarafından davalı … İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/235 Esas, 2008/193 Karar sayılı dosyasında, kendisine verilmesi gereken 20 bağımsız bölümün tapusunun arsa sahipleri tarafından inşaatı devralan davalı şirkete devredildiği iddiasıyla tapu iptal ve tescil davası açıldığı, bu davanın reddedilip kesinleştiği, eldeki davanın ise başka bağımsız bölümlerle ilgili olarak açıldığı dolayısıyla kesin hükümün bulunmadığı anlaşılmakta olup bu husus mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay 23 Hukuk Dairesi’nin 27.05.2014 tarihli 2014/796 Esas 2014/4066 Karar sayılı ilamında da açıklanmış, bozma ilamının devamında davacı ve davalı şirket arasında adi yazılı şekilde yapılan, ancak tapu devri yapılması nedeniyle geçerli hale gelen inşaat sözleşmesi feshedilmesine rağmen davalı … Ltd. Şti’nin A/5 ve A/6 Blok inşaatlarına devam ettiği, bu sözleşmeye göre 34 daire alması gerekirken toplam 38 dairenin tapusunun kendisine devredildiği görüldüğünden mahkemece, taraf vekillerinden de açıklama alınarak davalı … İnş. Ltd. Şti’nin feshe rağmen inşaata devam edip etmediği, devam etmiş ise sebebi, tarafların fesihten zımni olarak vazgeçip geçmedikleri, arsa sahiplerince işbu davaya konu 18 adet bağımsız bölümün davalı şirkete devir sebebi, adi yazılı ve feshedilen sözleşmede kararlaştırılan daire sayısından daha fazla dairenin davalı şirkete devir sebebi hususlarında inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi, …. İnş. Ltd. Şti’nin inşaata devam etmesi halinde en fazla 34
daire alabileceği hususu da gözönünde bulundurularak dava tarihinden sonra yükleniciden bir kısım bağımsız bölümleri devralan davalı …’nun iyiniyetli olup olmadığı, …. İnş. Ltd. Şti. tarafından hakedilmediği halde devralınan daireler varsa belirlenmesi gerektiği açıklanmıştır.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bu kez, yapılan inşaatın imar mevzuatına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de binadaki imar ve ruhsata aykırılıkların giderilmesinin ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının belediyeden sorularak saptanması, yasal hale getirilmesinin mümkün olması halinde davacı yükleniciye bu konuda yeterli süre ve yetki verilerek binanın yasal hale getirilmesinin sağlanarak Yargıtay 23 Hukuk Dairesi’nin 27.05.2014 tarihli 2014/796 Esas 2014/4066 Karar sayılı ilamında belirlenen konularda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi, yasal hale gelmesinin mümkün olmaması halinde ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine,
karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi’nden kaynaklanan tapu iptâli tescil ve kira kaybı nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Davacı taraflar arasında Düzenleme Şeklinde Yapılmış Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi bulunduğunu, 30.04.2003 tarihli sözleşme gereğince kendilerine bir daire verileceğini, daha önce görülen davada verilmesi gereken dairenin 5611 ada 4 parselde yer alan binadaki 4. kat 5 numaralı bağımsız bölüm olduğunun anlaşıldığını belirterek bu taşınmazın tapu kaydının iptâli ile davacılar adına tesciline, Haziran 2006 ile dava tarihi arasında geçen süre için şimdilik 10.000 TL kira tazminatının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı davacıların daha önce açtıkları … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/205 (eski esası 2010/387) Esas sayılı dosyasında teslimi talep edip tescili talep etmediklerini, ve teslime dair verilen karar gereğince teslimin yapldığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece davaya konu taşınmaz dava tarihinden önce başka kişiye satıldığından pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Açılan davada Düzenleme Şeklinde Yapılmış Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi’ne dayanılmış olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu 355 ve devamı maddelerde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Eser sözleşmesi niteliğindeki Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi her iki tarafa da borç yükleyen sözleşmelerden olup sözleşmeden doğan talep haklarının sözleşmenin taraflarınca kullanılması veya sözleşmenin taraflarına yöneltilmesi gerekir. Sözleşmenin tarafı olmayan kişiden talepte bulunulabilmesi için geçerli bir borcun nakli sözleşmesi bulunması, sözleşmenin tarafı olmayan kişinin talepte bulunabilmesi için ise geçerli bir alacağın temliki sözleşmesi bulunması gerekir.Bu açıklamaları Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yönünden değerlendirdiğimizde sözleşmeye konu taşınmaza ilişkin, arsa sahibi tarafından münhasıran tapuda pay devredilmesi sözleşmeden doğan hakların temlik edildiği sonucunu doğurmayacağından arsa sahibinin inşaat sözleşmesinden kaynaklanan hakları ile ilgili olarak dava açma hakkı bulunmaktadır. Pay devralanın dava açabilmesi için, pay devredenin sözleşmeden doğan alacaklarını da temlik etmiş olması gerekir. Bu nedenle arsa sahibinden daire satın alanlar, sözleşmeden doğan hak ve alacaklar yazılı olarak kendilerine temlik edilmediği takdirde yükleniciden gecikme tazminatı isteme hakkına sahip olmadığı gibi eksik ve kusurlu iş bedeli talebinde de bulunabilmesi mümkün değildir. Yükleniciye işin başında arsanın tapusu devredilmiş ise, iş bitirildiğinde bağımsız bölüm tapusu arsa sahibine devredilecek olup, yüklenicinin bu bağımsız bölümü başkasına devretmiş olması halinde, dava konusunun devredilmiş olmasına rağmen arsa sahibinin gecikme tazminatı taleplerini yükleniciye yöneltmesi mümkün olup, taşınmazın devredilmiş olması, yüklenicinin sözleşmeden doğan sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır. Aynı sözleşmeden kaynaklanmış olsa dahi tapu iptâli davaları yönünden ise durum farklıdır. Tapu iptâlinde davanın konusu bizzat devredilen taşınmaz olduğundan bu davanın tapu kayıt malikine açılması gerekli olup ancak bu şekilde açılan dava sonucu verilecek hüküm infaz kabiliyeti taşıyacağından bu nedenle davalı sıfatı da tapu kayıt malikine aittir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde: mahkemece davaya konu taşınmaz dava tarihinden önce başka kişiye satıldığından pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olup, tapu iptal davalarının tapu kayıt malikine açılması gerektiği için tapu iptâli ve tescil talebi yönünden mahkemece yapılan değerlendirme doğru ise de talebe konu taşınmaz devredilmiş olsa dahi davalının sorumluluğu ortadan kalkmış olmadığından, davacıların yükleniciden talepte bulunmaları mümkün olduğu halde, kira kaybı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi doğru olmamıştır. Belirtilen nedenlerle mahkemece kira kaybı yönünden istemin incelenmesi, Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/205 (eski esası 2010/387) Esas sayılı dosyasındaki bulgular ve dönem itibarıyla hüküm bulunan kısımların da nazara alınarak, kesin hüküm oluşmuş dönem bulunup bulunmadığı da değerlendirilmek suretiyle, işin esasının incelenmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile gecikme tazminatı niteliğindeki kira kaybı alacağı yönünden de davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın temyiz eden davacıların yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat … gelmiş, tebligata rağmen diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– KARAR –
Davacı vekili, davacı şirket ile davalı arasında 04.06.2009 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davacı şirketin inşaat yapma işini sözleşme şartlarına uygun olarak yerine getirdiğini, inşaatın teslime hazır olduğunu, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 13. maddesine göre arsa sahibinin kesilecek maliyet faturasının KDV’sini 30 gün içinde yüklenici firmaya ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davalı tarafa ödeme için ihtarname gönderildiğini, ancak davalı tarafın cevabı ihtarname ile maliyet faturalarına ait KDV borcunu ödemeyeceğini bildirdiğini ileri sürerek, maliyet faturası KDV’si olarak toplam 546.276,35 TL’nin davalının temerrüde düştüğü 10.09.2012 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, yüklenicinin arsa sahibine daire tesliminin KDV’ye tabi olmadığını, Danıştay’ın yerleşik içtihatlarının da bu yönde olduğunu, Anayasanın 73. maddesinde düzenlenen vergide kanunilik ilkesi gereği KDV ödenmesi gerekmediği halde davacının ihtarname ile ödeme talebinde bulunmasının yasalara aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu olayda taraflar vergi yasalarının aksine olarak KDV’den arsa sahibinin sorumlu olacağını düzenlemişlerdir. Tarafların iç ilişkisinde düzenlenen hukuken geçerli olması nedeniyle davacı yüklenici davalı arsa sahibinden devrettiği daireler için kestiği maliyet faturalarının KDV’sini istemekte haklı olduğu, anlaşılmakla davanın kabulü ile, 546.276,35 TL’nin temerrüt tarihi olan 10.10.2012 tarihinden hesaplanacak ticari işlere uygulanan en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi çerçevesinde davalıdan istenen katma değer vergisi alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri tam iki tarafa karşılıklı borç yükleyen (synallagmatik) sözleşmelerden olup, bu sözleşme ile yüklenici, üzerinde taraflar arasında anlaşılmış bulunan vasıflarda ve imar mevzuatına uygun bir bina yapmayı üstlenirken arsa sahipleri de edim olarak, belirlenen arsa payının devrini gerçekleştirmeyi üstlenirler. Yapısı gereği bu sözleşme
türü “götürü bedelli” olup, arsa maliklerinin arsa payı devretmekten başka borçları bulunmamaktadır. Bu anlamda sözleşmenin ifasından doğacak borçların tamamından yüklenici sorumludur. Öte yandan bu sözleşme kendine özgü (sui generis) bir sözleşme olup arsa malikleri için ticari nitelikte değilken, yüklenici için ticari niteliktedir.
Bu noktada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin katma değer vergisi doğurup doğurmayacağı üzerinde de durulmalıdır. Bilindiği gibi Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “vergi ödevi” başlıklı 73 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununda nelerin katma değer vergisi doğuracağı tek tek sayılmıştır. Yukarıda değinilen anayasal ilke ile birlikte düşünüldüğünde, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan karşılıklı edimlerin katma değer vergisi doğurmayacağı açıktır.
Taraflarca akdedilen sözleşmede katma değer vergisinin aidiyetinin belirlenmesi ve davacının bu vergiyi fatura kapsamına alarak vergi idaresine ödediği iddiasında bulunması da bu ilkeyi değiştirmez.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin kıyas yoluyla satım ya da trampa sayılması ve bu kapsamda vergiye tâbi olduklarının düşünülmesi de doğru değildir.
Açıklamalar çerçevesinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu edimlerin katma değer vergisi doğurması söz konusu olamayacağından davacının bu çerçevede bu verginin doğduğunu ileri sürmesi yasal dayanaktan yoksundur.
Diğer taraftan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin götürü bedelli sözleşme olduğu tartışmasız bulunduğuna göre yükleniciye ait bir edimin, sözleşme ile dahi olsa arsa maliklerine devrine de yasal olanak bulunmamaktadır. Bu şekilde sözleşmenin 13 üncü maddesinde yapılan düzenlemenin yazılmamış sayılması gerektiği kabul edilmelidir. Sırf bu şekilde sözleşmeye derc edilen vergi yükümlülüğü, zaten doğmamış bir vergi alacağının ödenmesi mükellefiyeti de getirmez.”
Somut olayda, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 13. maddesinde düzenlenen “arsa sahibinin kesilecek maliyet faturasının KDV’sini 30 gün içinde yüklenici firmaya ödeyeceğine” ilişkin hükmün yazılmamış sayılması gerektiğinin kabulü ile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, (1) no’lu bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.