“İçtihat Metni”

BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ : … 25. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ :ALACAK

İLK DERECE
MAHKEMESİ : … 12. İş Mahkemesi

Davacı, fark ücret ile ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince 08.10.2020 tarihli kararla, davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davalı aleyhine hükmedilen miktarın istinaf kesinlik sırının altında kalması sebebi ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince 08.06.2021 tarihli ek kararla, hükmün temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi ek kararına karşı, davalı vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur.
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Temyiz olunan ek karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olması nedeniyle, temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine ilişkindir.
Dosya içeriğine göre, somut davada yapılan ücret tespitinin ileriye yönelik etkisinin bulunması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.06.2021 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.
Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığa ait hastanede taşeron işçisi olarak 2018 yılı Nisan ayına kadar çalıştığını, daha sonra sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davacının ve diğer mesai arkadaşlarının taşeronda çalışırken davalı idarenin yapmış olduğu hizmet alımı ihalesi gereğince davacıya ve mesai arkadaşlarına asgari ücretin %37-67 arası oranlarda maaşlar ödendiğini, 2019 yılında asgari ücretin artması ile %37-67 arası kesintiler yapıldığını, idare tarafından 2019 yılı asgari ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle ücretin düşürüldüğünü, 2019 yılından itibaren davacıya yapılan ödemelerin eksik olduğunu belirterek fark ücret ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile sürekli işçi statüsünde kadroya geçmiş personel olduğunu ve halen hastanede görevini ifa ettiğini, sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklara ilişkin şartlarının Yüksek Hakem Kurulu’nca karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesi hükümlerinin esas alınması suretiyle belirlendiğini, davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname gereğince sürekli işçi statüsüne geçen veri giriş personeli olduğu ve 01.01.2019 tarihinde almakta olduğu günlük çıplak ücretinin 85,28 TL’yi geçtiğinin anlaşıldığını, buna göre toplu iş sözleşmesinin ücret zammı maddesinde 01.01.2019 tarihindeki ücretlere yüzde 4 oranında zam yapılacağı belirtildiğinden ve davacının günlük çıplak brüt ücretinin 85,28 TL’yi aştığının tespit edildiğini, davalı idarece, bu miktarın üzerine Bakanlığımızca ilan edilen Toplu İş Sözleşmesi hükümleri gereğince 01.01.2019 tarihinden geçerli olmak üzere yüzde 4 oranında zam yapıldığını,davacının sözleşmesinde bile %37-76 ve benzeri hiçbir oran belirtilmemiş olduğu halde davacının asgari ücretin %37-76 fazlası ücret alması gerektiği şeklindeki iddia ve taleplerinin hukuki dayanağının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
İlk Derece Mahkemesince, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname geçici 23.maddesi uyarınca idarelerce sürekli iş kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacak toplu iş sözleşmesinin ücret zammı başlıklı bölümünde; 01/07/2019-31/12/2019 tarihleri arasındaki dönem için 01/07/2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlere aynı tarihten itibaren %4 oranında zam yapıldığı, 01/01/2019-30/06/2019 tarihleri arasındaki dönem için 01/01/2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlere aynı tarihten itibaren %4 oranında zam yapıldığı, hususlarının yer aldığını,02/04/2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7.maddesinde; “işçiye yapılacak ödemelere ilişkin hesap dönemi, her ayın 15’i ile bir sonraki ayın 14 üncü günüdür. İş bu sözleşme süresince işçiye her ay brüt asgari ücretin %…. Fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılır” hükümüne yer verdiğini,davacının 2018 yılı aylık ücretinin asgari ücretin % 15,74 fazlası olduğunu, 2019 yılı itibariyle belirtilen oranlarda zammın yapılmadığını, ücretin her ay eksik ödendiğinin sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu :
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :
Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf incelemesine esas miktarın karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı kapsamında kaldığı gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 352/1-b maddesi uyarınca davalının istinaf başvurusunun hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle reddine karar verilmiştir.
Temyiz başvurusu :
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Miktar veya değeri istinaf kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341/2. maddesi uyarınca istinaf edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
6100 Sayılı Kanun’un 341. maddesinin 3. fıkrası gereğince alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, istinaf kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.
Dosya içeriğine göre, dava konusu edilen alacak kalemleri arasında toplu iş sözleşmesi ve bireysel iş sözleşmesi hükümlerinden kaynaklanan işçilik alacak talepleri bulunduğundan ve davacı işçinin dava tarihi itibariyle davalıya ait işyerinde çalışmaya devam ettiğinden verilen kararın geleceğe yönelik etkisi bulunmaktadır. Bu tür uyuşmazlıkların çözümüne ilişkin kararların temyiz incelemelerinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-(a) maddesinde belirtilen miktar itibariyle kesinlik sınırı gözetilmemeli, dolayısıyla miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Belirtilen sebeple, İlk Derece Mahkemesince verilen karar kesin olmadığından; Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusu yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun kesinlik sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : … BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; daha önceden belirlenen, 17/03/2020 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. … geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 18/12/2009 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu taşınmazın davalı tarafından 07/12/2012 tarihinde satın alındığını, ilk ödeme tarihi olan 08/01/2013 tarihinden davalının kiralananı satıp devrettiği 05/11/2015 tarihine kadar kira bedelinin davalıya sehven “kira bedeli+stopaj” olarak ve fazla ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 41.327,41-TL ‘nin tahsilini talep etmiştir.
6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK’na eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2019 tarihinden itibaren 58.800 TL’ye çıkartılmıştır.
Davacı her ne kadar fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 41.327,41 TL’nin tahsilini istemiş ise de davalının taşınmazı satın aldığı ve daha sonra sattığı tarihler arasındaki dönem için yapıldığı idida edilen fazla ödemenin talep konusu edildiği, belirsiz alacak davası veya kısmi davanın söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava değeri kesinlik sınırı kapsamında kalmaktadır.
İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK’nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.