“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/09/2013
NUMARASI : 2013/473-2013/945

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı kira alacağının tahsili için tahliye talepli olarak başlattığı icra takibinin kesinleşmesi üzerine icra mahkemesine baş vurarak kiralananın tahliyesini istemiştir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının 17.09.2012 tarihinden itibaren aylık 400 TL bedelle kiracı olduğunu,ödenmeyen 2013 Mart, Ağustos aylar arası kira bedelinin tahsili için icra takibi yaptığını, davalının yasal süresinde itiraz etmediği gibi ödemede de bulunmadığından kiralananın İİK 269/a maddesi gereğince tahliyesini istemiştir.Davalı ise, savunmasında talip konusu edilen Mart ayı kirası bakiyesi 100 TL yi 02.05.2013, Nisan ay kirasını 02.05.2013 tarihinde 400 TL, Mayıs ay kirasını da 31.05.2013 tarihinde 400 TL olarak ödediğini, takip talebi ise, 29.04.2013 tarihli olduğunu takip tarihine kadar kiraların ödendiğini ve kira borcunun bulunmadığını, kiraları piyasanın durgun olması nedeniyle geçikmeli olarak ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun’unun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanun’unun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanun’unun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı Kanun’un görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanun’unun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76’ncı, faize ilişkin 88’nci, temerrüt faizine ilişkin 120’nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138’nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nın 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasa’nın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasa’nın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanun’unda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun’unun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354’ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.
Taraflar arasında düzenlenen 17.09.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi de kiralanan iş yeri olarak belirtilmiştir. Sözleşmenin 4.md” kiracı kira bedelini en geç ait olduğu ayın 20 gününde ve her ay peşin olarak ödemeyi taahhüt eder” 18 maddesinde “aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan itibaren kontrat süresi sonuna kadar olan kira bedelleri muacceliyet kesbeder koşuluna yer verildiği görülmektedir. Takibe konu Mart ayı kirası ayın 20 kadar ödenmesi gerekirken bakiye kira 02.05.2013 tarihinde, Nisan ay kirasıda ayın 20’sine kadar ödenmesi gerekirken, 05.02.2013 tarihinde ödendiği ve sözleşmenin 18.maddesine göre iki ay kira bedeli arka arkaya süresinde ödenmediğinden takip tarihi itibariyle muaccel olan aylar kirası için takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ne var ki, dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nın 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş ve muaccel hale gelen kira alacağının yasal süre içerisinde ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 07/02/2014
NUMARASI : 2013/118-2014/50

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında, 25.04.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kiralanan daire ikametgah olarak kullanılmak üzere davalı borçluya kiralanmış olup aylık kira parasının 650 TL olduğu, ait olduğu ayın ilk 5 günü içerisinde peşin olarak ödeneceği, bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muacceliyet kespedeceği kararlaştırmıştır. Davacı 21.06.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2010 yılı Nisan ve Mayıs ayı kiraları ile sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince muaccel hale gelen 10 aylık kira alacakları toplamı 7800 TL kira alacağının tahsili ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı kira borcunun bulunmadığını belirterek icra takibine itiraz etmiştir. Davalının dosyaya sunduğu ödeme belgelerine göre kira başlangıcından itibaren takip tarihine kadar toplam 8.295,00 TL’si kira bedeli ve 800,00 TL si depozito olmak üzere toplam 9.095 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.
Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76’ncı, faize ilişkin 88’nci, temerrüt faizine ilişkin 120’nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138’nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun’da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331,
340, 343, 344, 346 ve 354’ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.
Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 19. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.
Davalı kiracının kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden itibaren takip tarihine kadar ödemesi gereken kira miktarı takibe konu 2010 yılı Nisan ve Mayıs ayı kiraları ile birlikte 9.100,00 TL olmasına rağmen 8.295 TL kira, 800 TL depozito olmak üzere toplam 9.095,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı borçlu itiraz dilekçesinde depozitonun alacaklıdan talep edilmeyeceğini belirterek yapılan toplam ödeme miktarı olan 9.095 TL içerisinde depozito ödemesini de dahil etmiş ise de sözleşmenin 13. Maddesi gereğince depozitonun tahliye halinde kiralananında meydana gelebilecek zarar ve ziyana karşılık teminat olarak alındığı anlaşılmakta olup depozitonun kiraya mahsup edilemeyeceği açıktır. Bu durumda davalı borçlunun takip tarihi itibarıyla ödenmemiş kira alacağı bakımından itirazının kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.