Esas No:2008/5001
Karar No:2008/7574
K. Tarihi:12.6.2008

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz bulunmaması üzerine, davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece tahliyeye karar verilmiştir. Karar davalı borçlu ve davacı alacaklı tarafından tahliyeye karar verilen adresin yanlış adres olduğundan bahisle temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 12.7.2007 tarihinde başlatılan icra takibinde 1.10.1995 başlangıç tarihli oniki ay süreli sözlü kira sözleşmesine dayanılmıştır. Örnek 13 ödeme emrinde gösterilen 19/4 …./Kadıköy/İstanbul adresinin davalının tebligat adresi olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim taraflar arasında bu konuda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Takibin kesinleşmesi üzerine davacı kiralayan icra mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesinde ….31 …../Kadıköy/İstanbul adresinde bulunan dükkanın tahliyesini istemiştir.

Davalı borçluda buna karşı çıkmamıştır. Mahkemece sürede itiraz ve ödeme bulunmadığından, temerrüt gerçekleşmiş olduğundan ….31 …../İstanbul adresindeki taşınmazın tahliyesine karar verilmesi gerekirken ödeme emrinde gösterilen adresten davalının tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 12.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava ödenmeyen kira alacağının ve erken tahliye nedeniyle kira kaybı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde; Davaya konu fabrika ve idare binasının 04/07/2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 10/08/2013 tarihine kadar 10.000,00 TL bedel ile davalıya kiralandığını, davalının belirlenen sürede taşınmazı tahliye etmediğini, 23/10/2013 tarihinde kiralananı terk ettiğini, ancak TBK’na göre kira süresi kendiliğinden 10/08/2013 tarihinden geçerli olmak üzere bir yıl daha uzadığını, davalının erken tahliye etmesi nedeniyle dava konusu taşınmazın ancak 01/12/2013 tarihinde kiraya verebildiğini, davalının 10.10.2013 tarihine kadarki kira bedellerini ödediğini, sonrasında kira bedeli ödemediğini belirterek 10.10.2013 tarihinden taşınmazın yeniden kiralandığı tarih olan 01.12.2013 tarihine kadar olan kira bedeli 13.513,50 TL nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili davaya konu taşınmazı 24.09.2013 tarihinde tahliye ettiklerini, araya bayram tatili girince temizlik işlerini 23.10.2013 tarihinde bitirdiklerini, davacıya kira borçlarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının talep ettiği alacağın uygun bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi incelemesi yapılmadan davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında 04.07.2013 başlangıç ve 10.08.2013 bitiş tarihli, 10.000 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde taşınmazın tahliye edildiği tarih olan 23.10.2013 tarihine kadar olan 13 günlük kira alacağı ve tahliye sonrası taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarih olan 01.12.2013 tarihine kadar olan makul süre kira alacağının tahsilini istemiştir. Taşınmazın tahliye edildiği tarihe kadar olan 13 günlük kira alacağının ödendiğini davalı ispat edememiş olmakla 10.10.2013 ila 23.10.2013 arası kira borcunun ödenmediği sabittir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık tahliye sonrasında davalı kiracının makul süre kira borcunun ne kadar olduğuna ilişkindir.
Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 98. maddesinin yollamasıyla 44. maddesi gereğince kira sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüğünden dolayı bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. O halde, davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece mahallinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak dava konusu yerin aynı şartlarda ne kadar sürede kiraya verilebileceği hususunda denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bilirkişi raporu alınarak, tahliyeden sonra kiracının sorumlu olduğu kira parası miktarının belirlenmesi gerekirken, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın, taşınmazın fabrika binası olması nedeniyle istenen kira alacağının uygun bulunduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 Sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı, 10.02.2014 tarihli sözlü kira akdine dayanarak 03.06.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 541,00 TL’den 2014 yılı Şubat ayından, 2015 yılı Nisan ayına kadarki kira bedelleri karşılığı 8.115,00 TL kira alacağının işlemiş faiziyle tahsilini istemiş, ödeme emri davalı borçluya 16.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 23.06.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, herhangi bir borcu bulunmadığını bildirerek borcun tamamına, faize ve ferilerine itiraz etmiştir.
Davacı alacaklı İcra Mahkemesi’ne başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Davalı borçlu, davacı ev sahibine iddia edildiği gibi kira borcu bulunmadığını, kira sözleşmesini 10.02.2014 tarihinde yaptıklarını ve bu tarihten başlamak üzere 2 yıllık kira borcunu ev sahibi olan …’ın annesi …’ın banka hesabına yatırdığını, zamanında kira borcunu ödediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, üçüncü şahıs …l tarafından … adına 6.963,25 TL ödemede bulunulduğu, takibe konu edilen kira alacağına ilişkin olarak yapılan bu ödeme mahsup edildikten sonra davalı borçlunun davacı alacaklıya 1.151,75 TL asıl alacak ve 20,48 TL işlemiş faiz borcunun kaldığı, davalı borçlu tarafından geri kalan kira borcunun ödendiğine dair İİK.nun 269/c maddesindeki şartları taşıyan bir ödeme belgesi ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının 1.151,75 TL asıl alacak ile 20,48 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 1.171,67 TL alacağa yönelik yapmış olduğu itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
Davalı kiracı yargılama aşamasında, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden itibaren 2 yıllık kira bedelinin davacının annesi hesabına yatırıldığını, bu şekilde 2 yıllık kira borcunu ödediğini savunmuş ve ödeme dekontunu dosyaya sunmuştur. Buna göre; 10.02.2014 tarihinde …l tarafından davacının annesi … hesabına “ …’ın oğlu …’a ait 2 senelik konut kira bedeli” açıklaması ile 7.000,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Kira bedeli aksi kararlaştırılmadıkça kiraya verene ödenmesi gereken borçlardan olup üçüncü kişiye yapılan ödeme kiracıyı borcundan kurtarmaz. Bu nedenle davacı alacaklı tarafından kira ödemesi olarak kabul edilmeyen üçüncü şahıs adına yapılan ödemeler davalı kiracı şirketi borçtan kurtarmaz. Bu nedenle mahkemece bu husus dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı tarafça kabul edilmeyen anılan ödemenin takip konusu kira alacağına ilişkin olduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı 01.01.2012 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 22.07.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 2.290,00 TL’den 2015 yılı Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kira bedelinin faiziyle birlikte 10.305,00 TL olarak tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçlu …’a 23.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlunun takibe itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmemesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak kesinleşen takip nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, davacı alacaklının takibe dayanak olarak sunduğu 01.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiracı olarak … Ltd.Şti. adına … yazılmış olup, sözleşmenin … tarafından imzalandığı, ancak davacı vekilinin dava dilekçesinde …’un tahliyesini istediği, takibe konu kira sözleşmesinin borçlu … tarafından şirket adına imzalanmış olmasına göre husumetin kiracı şirkete yöneltilmesi gerekirken davalıya yöneltilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.
Taraflar arasında 01.01.2012 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Kira sözleşmesi kiraya veren … ve kiracı … Ltd. Şti. adına … tarafından akdedilmiştir. Davacı alacaklı tarafından … Ltd. Şti. ve … hakkında söz konusu kira sözleşmesine dayanılarak 22.07.2015 tarihinde takip başlatılmış olup, davalı borçlu … tarafından kira ilişkisine itiraz edilmemiştir. Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünün 01.07.2019 tarihli cevabı yazısı ile, … Ltd. Şti’nin müdürlükleri sicilinde kaydına rastlanmadığı bildirilmiştir. Bu durumda her ne kadar kira sözleşmesi … Ltd. Şti. adına … tarafından imza edilmiş ise de, yapılan araştırmada böyle bir şirket kaydının bulunmadığı tespit edilmiştir. Öte yandan, dosya kapsamından vergi levhasının da davalı borçlu … adına düzenlenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Tüm bu anlatılanlar ışığında, davalı …’un kiracı olduğunun anlaşılmasına göre, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 6217 Sayılı Kanun’la eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’un 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK’nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava,kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece itirazların kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine, karar davalılar i tarafından temyiz edilmiştir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı …’ın tahliye ve alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı …’ın temyiz itirazlarına gelince; Davalı … takibe ve davaya dayanak 15.07.2007 tarihli 1 yıl müddetli kira sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzalamış olup sözleşme kefil yönünden 1 yıl ile sınırlıdır.Takip konusu alacaklar kira başlangıç tarihinden 1 yıl sonra işleyen kira bedellerine ilişkin olduğuna göre mahkemece davalı kefil … yönünden itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken adı geçen davalı hakkında da itirazın kaldırılmasına karar verilmesi hatalıdır.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ :Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle kararın davalı … yönünden tahliye ve alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle davalı …’ın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı …’a ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına 02/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı, 10.02.2014 tarihli sözlü kira akdine dayanarak 03.06.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 541,00 TL’den 2014 yılı Şubat ayından, 2015 yılı Nisan ayına kadarki kira bedelleri karşılığı 8.115,00 TL kira alacağının işlemiş faiziyle tahsilini istemiş, ödeme emri davalı borçluya 16.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 23.06.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, herhangi bir borcu bulunmadığını bildirerek borcun tamamına, faize ve ferilerine itiraz etmiştir.
Davacı alacaklı İcra Mahkemesi’ne başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Davalı borçlu, davacı ev sahibine iddia edildiği gibi kira borcu bulunmadığını, kira sözleşmesini 10.02.2014 tarihinde yaptıklarını ve bu tarihten başlamak üzere 2 yıllık kira borcunu ev sahibi olan …’ın annesi …’ın banka hesabına yatırdığını, zamanında kira borcunu ödediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, üçüncü şahıs …l tarafından … adına 6.963,25 TL ödemede bulunulduğu, takibe konu edilen kira alacağına ilişkin olarak yapılan bu ödeme mahsup edildikten sonra davalı borçlunun davacı alacaklıya 1.151,75 TL asıl alacak ve 20,48 TL işlemiş faiz borcunun kaldığı, davalı borçlu tarafından geri kalan kira borcunun ödendiğine dair İİK.nun 269/c maddesindeki şartları taşıyan bir ödeme belgesi ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının 1.151,75 TL asıl alacak ile 20,48 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 1.171,67 TL alacağa yönelik yapmış olduğu itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
Davalı kiracı yargılama aşamasında, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden itibaren 2 yıllık kira bedelinin davacının annesi hesabına yatırıldığını, bu şekilde 2 yıllık kira borcunu ödediğini savunmuş ve ödeme dekontunu dosyaya sunmuştur. Buna göre; 10.02.2014 tarihinde …l tarafından davacının annesi … hesabına “ …’ın oğlu …’a ait 2 senelik konut kira bedeli” açıklaması ile 7.000,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Kira bedeli aksi kararlaştırılmadıkça kiraya verene ödenmesi gereken borçlardan olup üçüncü kişiye yapılan ödeme kiracıyı borcundan kurtarmaz. Bu nedenle davacı alacaklı tarafından kira ödemesi olarak kabul edilmeyen üçüncü şahıs adına yapılan ödemeler davalı kiracı şirketi borçtan kurtarmaz. Bu nedenle mahkemece bu husus dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı tarafça kabul edilmeyen anılan ödemenin takip konusu kira alacağına ilişkin olduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.